Ana içeriğe atla

Bahar Zamanı

 Günler uzuyor, geceler kısalıyor.

Bahar, sessizce yaklaşıyor.


Ağaçlar uyanıyor, esniyor.

Toprak derin derin nefes alıyor.

Güneş gülümsüyor:

“Ben geldim!” diyor.


Kışın bozduğu yollar onarılıyor.

Kuşlar geri dönüyor.

Çay bahçelerine daha çok sandalye konuyor.

İnsanlar sabah uyanmak istemese de

Güneş pencereye vurunca

İçlerinden dışarı çıkmak geliyor!


Karıncalar, tatil bitti diye hazırlanıyor.

Çiftçiler tarlasında çalışıyor.

Arılar kovanlarında

“Acaba hangi çiçek daha tatlıdır?” diye düşünüyor.


Parklara çiçekler ekiliyor.

Çocuklar sokaklarda daha çok koşuyor,

Daha yüksek kahkahalar atıyor.


Bazı evlerde heyecan başlıyor:

“Acaba sobaları ne zaman kaldırsak?”

Bazılarında ise:

“Bu yaz düğünümüz var!” sevinci…


Üniversitelerde şenlikler konuşuluyor.

Yeni doğan bebekler

İlk kez baharı görüyor.

Her şey canlanıyor, her yer renkleniyor.


Ve sonra…

Biraz daha güneş, biraz daha sıcaklık…

Yaz geliyor!


Ama bir gün,

Yapraklar sararır,

Rüzgar esmeye başlar.

İşte o zaman,

Sonbahar gelir.

Yapraklar düşer yere,

Ve biri onları süpürür…

Ömrü olan, kalanlara bakar.


Ama şimdi?

Şimdi bahar zamanı!

Kalk, bak etrafına…

Çiçek açıyor dünya!


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Piri Hırs ve Hiçlik Makamı Arasındaki Hayat

  🌀 Piri Hırs Bence insanın içinde hiç sönmeyen bir istek var; daha çok şeye sahip olma, makam ve mevki arzulama hali. “Piri” ifadesi burada sembolik; sanki hırs, insanın aklını çelen ve yönlendiren bir öğretici gibi. Eğer kontrol edilmezse bu duygu insanı bağımlı hale getiriyor, gözünü doyurmuyor ve iç huzurunu elinden alıyor. Tasavvuf geleneğinde de hırs, “nefsin ateşi” diye anlatılıyor. 🌌 Hiçlik Makamı Tasavvufta en yüce mertebelerden biri hiçliktir. İnsan, kendi benliğinden sıyrılıp bütün varlığını Allah’ın kudreti karşısında yok sayar. Buradaki “hiçlik” aslında yokluk değil; tam aksine varlığın en yüksek idrakidir. Tevazu, teslimiyet ve kulluk bilinciyle doludur. Yunus Emre’nin “Ben gelmedim dava için, benim işim sevi için…” sözleri bu anlayışı en güzel şekilde yansıtır. ⚖️ İkisinin Arasında Hayat İnsan hayatı boyunca çoğu zaman hırs ile hiçlik arasında gidip gelir. Çalışmak, kazanmak, gayret etmek zorundayız; bu anlamda hırs, insana enerji ve azim verir. Ama yolu...

İçindeki Zehri Tanı

  İçindeki Zehri Tanı – Mutluluğun Önündeki Gerçek Engel İnsan, dış dünyada gördüklerinin çok daha fazlasını içinde taşır. Kalabalıkların içinde yalnız hissedebilir; bolluk içinde yokluk çekebilir. Çünkü gerçek huzur ve mutluluk, hiçbir zaman dış koşullara bağlı değildir. Asıl belirleyici olan, insanın iç dünyasıdır. Günümüz insanı sıkça “neden mutlu değilim?” diye sorar. Oysa bu sorunun cevabı çoğu zaman karmaşık değil, son derece açıktır: Çünkü içimizde, mutluluğun yeşermesine izin vermeyen duygular taşıyoruz. Kin, nefret, öfke, kıskançlık, haset, güvensizlik ve dedikodu gibi zehirli duygular, insanın iç dünyasını karanlığa çeker. Kalpte bu duygular oldukça, dışarıdan gelen hiçbir güzellik içeriye ulaşamaz. İçimizdeki Sessiz Yıkım Negatif duygular, zamanla sadece ruhsal sağlığı değil, fiziksel sağlığı da etkiler. Psikosomatik hastalıklar, yani stres ve yoğun duygusal yük sonucu oluşan fiziksel hastalıklar, bu durumun en net örneğidir. Sürekli öfke hâlinde yaşayan biri...

Ya Sonra, Ne Olacağız?

Yıllar önce dünyada okuryazarlık beceresi ulaşılması istenen büyük bir beceriydi. Ülkeler okuryazar insan sayılarını ölçüt alıp gelişmişlik düzeyleri ile birbirleriyle yarışıyorlardı.  Okuryazar insan sayısı oranlarıyla yarışıldığı yıllarda insanlar okuryazar olmadan günlük hayatlarını sorunsuzca yaşayabiliyorlardı. Çünkü insanların iletişim ağı şimdi olduğu gibi geniş değildi. Belirli mekanlarda belirli insanlarla belirli uyarıcılarla zaman akıp gidiyordu  Okuryazar olmak ve birçok bilgiye sahip olmak bireysel ve toplumsal olarak büyük bir gücü temsil ediyordu. Ya şimdi, Okur olmak yeter mi? Yazar olmak yeter mi? Çok bilgiye sahip olmak yeter mi?  Ya şimdi ne olmak gerekiyor? Ya sonra ne olacağız?