Günler uzuyor, geceler kısalıyor.
Bahar, sessizce yaklaşıyor.
Ağaçlar uyanıyor, esniyor.
Toprak derin derin nefes alıyor.
Güneş gülümsüyor:
“Ben geldim!” diyor.
Kışın bozduğu yollar onarılıyor.
Kuşlar geri dönüyor.
Çay bahçelerine daha çok sandalye konuyor.
İnsanlar sabah uyanmak istemese de
Güneş pencereye vurunca
İçlerinden dışarı çıkmak geliyor!
Karıncalar, tatil bitti diye hazırlanıyor.
Çiftçiler tarlasında çalışıyor.
Arılar kovanlarında
“Acaba hangi çiçek daha tatlıdır?” diye düşünüyor.
Parklara çiçekler ekiliyor.
Çocuklar sokaklarda daha çok koşuyor,
Daha yüksek kahkahalar atıyor.
Bazı evlerde heyecan başlıyor:
“Acaba sobaları ne zaman kaldırsak?”
Bazılarında ise:
“Bu yaz düğünümüz var!” sevinci…
Üniversitelerde şenlikler konuşuluyor.
Yeni doğan bebekler
İlk kez baharı görüyor.
Her şey canlanıyor, her yer renkleniyor.
Ve sonra…
Biraz daha güneş, biraz daha sıcaklık…
Yaz geliyor!
Ama bir gün,
Yapraklar sararır,
Rüzgar esmeye başlar.
İşte o zaman,
Sonbahar gelir.
Yapraklar düşer yere,
Ve biri onları süpürür…
Ömrü olan, kalanlara bakar.
Ama şimdi?
Şimdi bahar zamanı!
Kalk, bak etrafına…
Çiçek açıyor dünya!
Yorumlar
Yorum Gönder